Edebiyat Deyince Edebiyat_Deyince24 Kasım Öğretmenler GünüAbdülkadir GülerAl YazmalımAv İzindeBinlerce SusamBulutlar PusudaÇanakkale İçindeÇekirgelerCeylan GözlümFoto AlbümKüçük AdamlarMustafa Kemal YılmazNazlı ÇiçeğimÖmür GeçintisiRahatlamakSaatiniz Kaç?Senin İçinÜçüncü Günün ÖğlesiYaşar Çağbayır

Al Yazmalım

EDEBİYAT DEYİNCE

EDEBİYAT DEYİNCE

img_2.jpg

AL YAZMALIM

bütün a'lar gitsin
b'ler gelsin ne çıkar?

Acılarım senden gelsin al yazmalım
Sevinçlerimizi paylaşalım
Avuçlarımızda kazılı kaderimizi
Karınca kararınca
Yaşayalım

Varsın bütün acı şarkılar
Başkalarına kalsın
Başkalarının mutluluğuna özenmeyelim
Meyhaneciler ortak olmasın anılarımıza
Hayâlin kadehlerde görünmesin
Hep yanımda olmalısın

Ellerin sevmeli ellerimi
Gözlerin sevmeli gözlerimi
Papatya fallarında açılan kaderimiz
"Seviyor" çıkmalı bir ömür boyu
Ve yalnız seninle yaşamalıyım

Al yazmalım
Bütün a'lar gitsin
B'ler gelsin ne çıkar?
Romanlık hayatımızı beraber yazsak
Rüzgâra, fırtınaya birlikte karşı dursak
Yakamıza yapışan acılardan yılmadan
Şarkılar söylesek, yeni şarkılar, yepyeni
Sevdamız üzerine
Ne olur?

Haydi gel
Birbirine bağlayalım bütün yollarımızı
Beş kuruşluk acı şarkılardan bize ne?
Hayat çok kısa
Bunu bil
Seninle
Bir ömrü beraber yaşamak ne güzel
Haydi gel
Yaşayalım sevdamızı ömür boyu
Bahçesinde boy boy çocuklarımızı
Büyütelim
Ha apartman, ha gecekondu
Değişir mi?
Evimize gidelim
Avuçlarımızda yazılı kaderimizi yaşayalım
Hep birlikte

Oyhan Hasan BILDIRKİ

ÇOCUĞUM

Yıllar var ki çocuğum anlayamazsın
Annenle ben, ikimiz hep hayâller kurduk
Senin içindi bütün hazırlıklarımız
Bekledik seni, falcıya divan durduk
"Gelecektin." Bunu biliyorduk
Falcı kadın da öyle diyordu
Bıçak yemiş kanıyor şimdi anılarımız

Ya çocuğum işte hep seni andık
Senin için yandık, yandık

Annen maviş elbiselerini işledi ilkin
Ben maviş beşiğini hazırlarken
Tükenmez derecede mesuttuk
Yıldızlar gülümsedi yüzümüze
Sabırsızlandın sen, yalnız daha erken
Daha hazırlanmadık biz hani çantan
Nerde defterin kalemin?

İşte çocuğum öylesine bekledik seni
Niye gidip de ağlattın bizi?

Ortalık kar, tipi, bütün yollar kapalı
Yıldız yıldız geceler de bitti
Sonunda sen doğdun çocuğum
Sen doğdun ama ölümüne
Ebenin kollarında soğuk bedenin
Ağlamak girdi şimdi öykülerimize
Zaman kötü, kader gülmedi yüzümüze
Sen, sen niye ölümü tattın bizden önce
Acelen neydi be çocuğum?

İşte çocuğum bak elbiselerini görüyor musun,
Yoksa sen de çaresizliğimize ağlıyor musun?

Ağlamak var kaderimizde biteviye
Ağlamak var gecemizde gündüzümüzde
Şimdi gün bir başka doğuyor üstümüze
Bir başka haberler getiriyor bize
Senden çocuğum... Teselli oluyoruz
Biz seni güneş ülkesinde biliyoruz

Sen ağlama çocuğum bizim yalnızlığımıza
Annenle biz şimdi hep seni anıyoruz.

Oyhan Hasan BILDIRKİ

SON AKINCI

Yüreğimde özlem kıvılcımları
Hasretin gergefinde dokunmuşum
Dün buradaydılar, şimdi nerdeler
Hepsi de bir rüyâ gibi geçtiler
Yerden göğe tutmuşum şafakları
"Nazara gelme" diye okunmuşum

Açılmış yollar menekşe morunda
Sımsıcak sevgiler vurgunuyum
Hepsi de bir rüyâ gibi geçtiler
Dün buradaydılar, şimdi nerdeler
Deseler de kavuşursun sonunda
Geçti baharlarım güz yorgunuyum

Kavuşup buluşmanın derdindeyim
Hangi yıldızda saklı umutlarım
Deli dolu ömrün son demindeyim
Çilemin çiçekleri kuzularım
Dün buradaydılar, şimdi nerdeler
Hepsi de bir rüyâ gibi geçtiler
Son akıncı gibi akıp gittiler...

Oyhan Hasan BILDIRKİ

img_2.jpg

Sonraki

Önceki

"Edebiyat_Deyince"deki yazıların fikri sorumluluğu yazarlarına aittir. Kaynak gösterilerek veya link verilerek kullanılabilir.
17 Ekim 2005 Pazartesi